Klap van de Molen maart ’20

Yes yes! Ik zat weer aan de Klap van de Molen podcast tafel afgelopen maandag. En het was werkelijk een feestje met Timo erbij die een nogal interessante theorie heeft over hiphoppers die Nederlandse klassiekers coveren. Ik nam de nieuwe single van Typhoon mee waar de meningen verdeeld over waren. We bespraken de relevantie van TVOH waar Martijn verdacht goed op voorbereidt was en ik voelde mij geroepen een flinke duit in het zakje te doen na aanleiding van de vraag van de luisteraar: “YO KLAP! VINDEN JULLIE DAT BLANKE MENSEN HET N-WOORD MEE MOGEN ZINGEN?”

Kijk of luister hieronder via je favoriete platform!

Klap van de Molen jan ’20

Wat nou Blue Monday? Ik mocht weer een 0.0 opentrekken aan de kroegtafel van Klap van de Molen podcast. Hoe legit zijn die NMI-Awards, waar komt de trend rappen/zingen in je moerstaal vandaan, YouTube sensatie Blanks en prins Harry en Meghan Markle verlaten het koningshuis?!

Oh ja, en ik nam de track ‘Groter Dan Ik’ van Froukje mee die sindsdien steeds grotere aandacht trekt. Een super fijne aflevering met broeder Dieleman!

Het mystery van de verdwenen mouw

‘Godnondeju! Dit méén je niet!’. Ik veeg driftig plukken hondenhaar van mijn knieën en geef mijn pony een woeste zwiep naar achter. Uit de zwemtas die Noud aan het uitpakken is klinkt doffe en onduidelijke reactie. Ik loop naar de keuken en vervolg: ’Eén van mijn mouwtjes is weg!’. Noud komt zuchtend omhoog, gebiedt onze overnieuwsgierige hond voor de zoveelste keer terug naar zijn plaats te gaan en kijkt mij gefrustreerd aan. ‘Hoe bedoel je, weg?!’. Uit de woonkamer klinkt een doffe klap. We zijn beide even stil en luisteren. Na een paar geluidloze seconden komt het gehuil. ‘Ja dat kan maar één ding betekenen natuurlijk.’ Kleine Ot ligt op zijn rug naast de bank op de grond en grijpt met beide handen zijn achterhoofd. Het resultaat van overmoedigheid en oververmoeidheid. Die moet naar bed. Ik neem Ot in mijn armen en struikel onderweg naar de trap over een zeurende kat aan mijn voeten. ‘Heb je zijn bak nog bijgevuld?!’ schreeuw ik naar de keuken door Ot zijn gehuil heen. ‘Wáát?!’ klink het terug. De chaos is compleet. Ik passeer de eetkamertafel en krijg het mysterie van de verdwenen mouw nog eens onder ogen. Naast de naaimachine van mijn schoonmoeder liggen de op maat gesneden stukken stof van een oud t-shirt van mij. Upcyclen, hergebruiken, geef het naam. Het doel is, of was, een eigen t-shirt te maken voor Ot. Of dat nog gaat lukken is onzeker nu één van de mouwtjes spoorloos is verdwenen. Wie van de aanwezigen in dit huis heeft mijn hobbywerk gesaboteerd en nog belangrijker: is de mouw nog terug te vinden?

Music Industry Professional Topopleiding #1!

Met gepaste trots mag ik melden dat de opleiding waar ik hedendaags voornamelijk mijn tijd en energie in steek niet alleen het predikaat ‘Topopleiding’ heeft mogen ontvangen in de MBO Keuzegids 2020 maar zelfs als beste van Nederland wordt beoordeeld! Ik neem trouwens mijn gepaste trots terug, want hoe geweldig is dit?!

We hebben de afgelopen jaren hard gewerkt om de opleiding te hervormen om relevant en realistisch onderwijs te blijven bieden voor de aankomende Music Industry Professional. Naast de introductie van afstudeerroutes, hebben we onze examens volledig herzien om beter aan te sluiten bij de ontwikkelingen van de industrie. We zijn erg trots dat onze inspanningen tot dit resultaat hebben geleid.” aldus Rob van der Veeken, studiecoördinator Music Industry Professional.

Halverwege is ook oké

Soms lukt het niet, of maar half. Ik lig op mijn mat en begin aan mijn eerste ronde Wim Hof ademhalingen. Naast mij wordt er direct de diepte in gezucht. Ik worstel. Mijn gedachten dwalen en mijn lijf doet maar wat. Na ronde twee komt er iets meer acceptatie. Het gevoel dat ik wil stoppen verdwijnt. Mijn lichamelijke ongemakken niet. Het is alsof ik mijn damespaard van vorige keer heb ingeruild voor een hobbelpaard. Wat een bumpy ride.

Als we de thee opdrinken voordat we naar zee gaan hoor ik mijzelf zeggen: ‘Ik zat er niet lekker in en het lukte niet goed, maar dat is ook wel eens oké’. Terwijl ik mij in de ijskoude bries omkleed kijk ik niet naar de zee. Mijn hoofd is weer ergens anders. Dat ik mijn muts vergeten ben bevestigd dit nogmaals. Lopend naar het water slaat de paniek toe. Wat als dit ook niet lukt?

Weer eens spreek ik mijzelf toe: ‘Alle andere keren dacht je dit ook. Wat hielp je toen? 1) weten dat het snel aangenaam wordt en 2) ademhalen. Oké. You got this. Ademhalen, ademhalen. Haal adem!’ Wat ik ook doe, het moment van acceptatie komt niet. Ik probeer meermaals mijn bovenlijf onder water te krijgen maar schiet steeds weer omhoog. Oké. Dan niet. Ook dit is oké, denk ik en loop het water uit.

Nog voordat ik een handdoek om mij heen heb geslagen slaat er een arm om mij heen. ‘Gaat het lief?’ vraagt docent en vriendin Lilian. Zonder iets te zeggen breek ik in tranen uit. Ik huil in haar armen alsof de wereld even vergaat. Waarom weet ik niet. Maar dat het eruit moet is zeker. Dus ik gooi het eruit.

Aangekleed staat de groep klaar om met de warm-makende bewegingen af te sluiten. Dan vormt er zich spontaan een groepsknuffel en nog eenmaal stromen de tranen over mijn wangen. ‘Haal adem, laat los, het is oké, je bent oké’.

Thuis lig ik in bed om een uur mee te slapen met mijn zoon. Even opladen. Normaal schrijf ik overdag niks in mijn dagboek, maar heb nu toch de behoefte om even een elfje (mini gedicht) te schrijven. Zoals ik ook ‘s avonds doe na het elfje trek ik een psychologische inzichtkaart uit de stapel. Kaarten die niets aan het toeval overlaten. Tranen springen mij weer in de ogen als ik mijn getrokken kaart lees:

“Mijn moed is nu groot genoeg om een dieper niveau van eerlijkheid en kwetsbaarheid aan te gaan.”

Beste vroege vuurwerkafsteker en/of gemeentelijke en persoonlijke eigendomvernieler,

In de bijlage vind je een betaalverzoek gemaakt voor de schadevergoeding Oud en Nieuw 2019-2020. In totaal dient er op 1 januari een totaalbedrag van minimaal €750 op onze huisrekening te staan. Vanuit dit bedrag kunnen wij als gezin de uit vuurwerk en vernieling voortgekomen schades betalen, te noemen:

• Dierenarts en schoonmaakkosten. Onze hond durft niet meer naar buiten, houdt nu plas en poep op en heeft als gevolg van die stress vannacht in de woonkamer gepoept. Dat doet een hond alleen als het echt geen andere optie ziet. Jij schijt toch ook niet in je eigen huiskamer?

• Reparatiekosten en aanvullende verzekeringskosten voor onze auto en camperbus. Dit vanwege vuurwerk dat er tegenaan schiet of opzettelijke vernielingen/autobranden zoals die nu in Scheveningen aan de lopende band gebeuren.

• Bezinekosten en extra afvalkosten omdat wij ons vuilnis nu niet in de gewone wijkcontainers kunnen gooien. Deze zijn of uitgebrand of uit voorzorg dichtgemaakt om verdere vernieling te voorkomen.

• Schoonmaakkosten (o.a. buitenbezem en vuilniszakken) voor het opruimen van onze straat zodat wij met hond en kind van 1,5 weer veilig door de straat kunnen. Wij steken zelf niks af en wat er aan vuurwerkafval ligt wordt niet door de afsteker opgeruimd.

Ter afsluiting. Ik begrijp ook echt wel dat het afwijzen van de vreugdevuren een flinke deuk slaat in de viering en er daar woede en verveling uit voortkomt. Het maakt mij alleen eigenlijk echt geen zak meer uit of de reden van deze acties een begrijpelijke is. Het is eigenlijk heel simpel en voorspelbaar wat dit soort gedrag voor uitwerking gaat hebben. En mij heb je er op de lange termijn niet mee.

Wij als gezin zijn namelijk niet de enige die kinderen, honden, katten en een auto hebben en dit oorlogsgebied en gevolgen daarvan zat zijn. Als je geen respect hebt voor je buren, hoef je weinig begrip terug te verwachten.

Dus ik zou zeggen: ga vooral door en stort onze rekening maar vol. Dan komt er zo snel mogelijk een vuurwerkverbod en harder optreden tegen vernieling en kan iedereen weer met vrienden, familie en huisdieren de jaarwisseling in plezier met elkaar beleven.

Met vriendelijke groet,
Je buren